Moet je je negenjarige gelijk geven als ze alleen naar school wilt fietsen of strings in het dorp wilt gaan kopen? Wat doe je met die boze driftbuien uit het niets? Omdat dat ene shirtje net in de was zit! Is het normaal dat tieners gewoon wegblijven zonder naar huis te bellen en vervolgens doodleuk binnen wandelen alsof er niets aan de hand is? Hoe voorkom je strijd met je kind, als hij of zij zich niet aan afspraken houdt en wat zijn eigenlijk goede sancties op deze leeftijd? Het lijkt wel of een tiener in huis er voor zorgt, dat alles steeds van de leg is.
Was je kind met acht nog meegaand en gezellig, met negen is er duidelijk een omslag. Ze vinden je een zeur als je hen op de regels wijst, slaan afspraken in de wind en zijn soms euforisch blij en dan weer diep down. En dat jongere broertje of zusje kan plotseling geen goed meer doen. Vanaf negen jaar dwingen kinderen je inderdaad tot nadenken over je aanpak, je opvattingen, je smaak en je levensstijl. Soms doen ze dat op een aardige manier, maar vaak hebben ze geen controle over hun emoties en schieten ze uit hun slof. Zeg je er iets van, dan is het ‘zeur niet zo, ik doe het altijd, alleen vandaag had ik geen tijd!’ Het vergt veel flexibiliteit en energie om je kind te volgen. Iedere discussie eindigt gemakkelijk in boos geschreeuw. Wanneer grijp je in, wat is eigenlijk een logische straf en hoe voorkom je strijd in huis? Hoe sla je de brug tussen 9 en 15 jaar met een reëel evenwicht tussen loslaten en controle houden?