Blog

• 5 tips: Als je kind niet luistert
• Als je kind niet luistert
• Een nieuwe fase van 9 to 15 jaar
• Wat is eigenlijk een intelligentietest?
• Hoe houd je de decemberstress in de hand!
• Huiswerk voor 8 t/m 14 jarigen
• Pamperen of zelfvertrouwen stimuleren?
• Uit elkaar …. Samen opvoeden, hoe doe je dat?
• Zomervakantie & Genieten – 5 tips tegen vervelen!
• Opvoeden zonder straf
• Jaloezie en ruzie
• Tweelingen
• Voor Baby- én Peuterouders!
• Ik ben gescheiden!
• Loslaten of juist controleren?
• Van groep 8 naar het Voortgezet Onderwijs!
• Stress voor de (Cito) Eindtoets in groep 8?
• Wat is eigenlijk een intelligentietest?
• Kinderen kunnen zich beter leren concentreren!
• Horror-Sint geen goede zaak!
• Kinderen & Zakgeld: “Jong geleerd, is oud gedaan!”
• De ochtend- en avondspits ……
• Peuters opvoeden…..zonder straf !
• Ze houden van je, maar is het om je aandacht of om je portemonnee?
• Verkeerde vrienden van je tiener?
• Je persoonlijkheid bepaalt je aanpak!
• Nu al een week geen speen…!

---

5 tips: Als je kind niet luistert…

Tip 1) Positieve benadering
Leer je kind zich aan de regels te houden door te vertellen wat juist wel mag. Zo help je je kind op een positieve manier op het goede spoor. Zo kun je bijvoorbeeld zeggen ‘Blijf van die I-pad af’ of ‘Goed zo, de I-pad hoort op de tafel en mama legt die samen met jou terug op de tafel’.

Tip 2) ‘Ik ben stout, dus ik doe stout’
Krijgt je kind vaak straf, dan gaat je kind vanzelf denken: ‘ik ben stout’. Kinderen gedragen zich vervolgens vaak naar dit negatieve zelfbeeld. Natuurlijk moet je het je kind vertellen als hij stout is. Maar vertel je kind ook wat je wel wilt. En geef een complimentje als hij zich goed gedraagt. Zo leert je kind dat gehoorzamen veel meer plezier oplevert!

Tip 3) Herhaal de regels niet
Als je kind boos of verdrietig is, heb je misschien de neiging om de regels te gaan herhalen. Op dit moment heeft je kind daar absoluut geen behoefte aan. Benoem liever het verdriet of de boosheid. Zeg bijvoorbeeld: ‘Mama ziet dat je boos bent, ik weet dat jij het liefst nu …’ Op deze manier krijg je echt contact en zal hij sneller kalmeren dan dat je de regels blijft herhalen.

Tip 4) Time-out als pauze
Een time-out is een goede manier om je kind weer rustig te krijgen. Gebruik een time-out als pauze en niet als straf of dreigement. Het werkt alleen als jij rustig blijft, de leiding neemt en vertelt wat de bedoeling is. Pak zijn hand en zeg ‘Bas, gillen mag niet. Nu gil je weer en daarom moet je even op de bank zitten.’ Na een korte pauze zeg je: ‘Nu hoor ik je gewoon praten, goed zo, dat is precies wat ik wil!’

Tip 5) Straf zo min mogelijk
Hoewel je denkt dat straffen helpt om je kind te corrigeren, kun je je daar flink in vergissen. Na de zoveelste: ‘Mama zegt het nog één keer en anders ga je naar de gang!’, zakt de moed je in de schoenen. En het effect op je kind? Je kind past zijn gedrag niet aan, maar hij blijft de grenzen uitdagen, kijkt en wacht of je het wel of niet goed vindt. Straf dus alleen wanneer nodig en spreek op andere momenten je kind op een positieve manier aan op zijn gedrag.

Meer tips?

Workshoptip

Kom naar de favoriete Opvoeddesk Workshop: Als je kind niet luistert…! op maandag 21 mei 2012.

Heb je die al gevolgd? Dan is de workshop Hoe krijg ik vat op VAT? een aanrader!

Boekentip

Bestel het Boek Opvoeden…Geniet Ervan! Boordevol praktische tips van baby t/m puber.

---

Als je kind niet luistert

‘Hou op, niet doen, als je nu niet stopt, … dan ga je naar de gang!’

Met deze woorden begint en eindigt vaak je dag! Niemand voelt zich er happy bij. Je kind niet en jij niet. Uit onderzoek blijkt dat we kinderen gemiddeld 10 keer vaker corrigeren dan dat we hen een complimentje geven! We willen de sfeer gezellig houden en denken dat te bereiken door te preventief te waarschuwen. Wordt er niet geluisterd dan leggen we uit waarom iets niet mag of kan, oefenen we morele druk uit, verheffen we onze stem of dreigen we met straf. Eigenlijk zijn we daardoor steeds gefocust op wat kinderen niet mogen of niet moeten doen. Het is echter veel effectiever als je kinderen op het goede spoor zet en aangeeft wat ze wel mogen of moeten doen. Dus: “houd nu mijn hand vast tot aan de brievenbus…, vanaf daar mag je rennen tot aan het groene hek.” Het is even wennen en het vergt vooral nadenken over wat je wel wil, maar je wint hier zoveel meer gezelligheid mee en het allerbelangrijkste: je kind luistert zonder te dreigen met straf!

Schrijf je ook in voor de favoriete Opvoeddesk workshop ‘Als je kind niet luistert…!’

---

Een nieuwe fase van 9 tot 15 jaar!

Was je kind met acht nog meegaand en gezellig, met negen is er duidelijk een omslag. Ze
vinden je een zeur als je hen op de regels wijst, slaan afspraken in de wind en zijn soms
euforisch blij en dan weer diep down. En dat jongere broertje of zusje kan plotseling geen
goed meer doen. Vanaf negen jaar gaan kinderen op zoek naar wie ze zelf (willen) zijn. Ze
staan langer voor de spiegel, vinden dát wat ze gisteren nog leuk vonden, nu opeens stom,
en beschouwen jouw regels niet meer als absoluut overal geldig! Ze worden wakker en zien
dat veel ouders het thuis heel anders aanpakken. Dat levert confrontaties op.
Ben je nu onvermurwbaar en houd je je strikt aan de regels, dan broeit het ondergronds
verzet, totdat het explodeert. Laat je daarentegen tieners té vrij, dan zijn ze niet meer te
stoppen! Voordat je het weet bepalen zij de regels, vinden ze een all-round verzorging
vanzelfsprekend en gebruiken ze je huis als een soort hotel. Vanaf negen jaar dwingen
kinderen je tot nadenken over je aanpak, je opvattingen, je smaak en je levensstijl. Soms
doen ze dat op een aardige manier, maar vaak hebben ze geen controle over hun emoties en
schieten ze uit hun slof. Zeg je er iets van, dan is het ‘zeur niet zo, ik doe het altijd!’ Het vergt
inzicht, flexibiliteit en energie om je kind in deze fase te volgen. Hoe houd je het gezellig met
een reëel evenwicht tussen loslaten en controle houden? Met een gezonde dosis humor,
een stevig klankbord van mede ouders en goede informatie over wat je van 9 tot 15 jaar
kunt verwachten, versterk je je ouderschap en geniet je meer van deze fase!

Emmeliek Boost geeft zaterdagmiddag 24 maart van 14.45- 17.00 uur de workshop ‘Wat
kun je van 9 tot 15 jarigen verwachten?’ bij de Opvoeddesk in Laren. Er geldt 25 % korting
voor de 2e persoon. Inschrijven kan t/m vrijdag 23 maart. Bel 035 6957020 of kijk op
www.opvoeddesk.nl

---

Meedoen, anders lig je eruit?

Dure cadeaus, merkkleding en trends zetten menig gezin onder druk.
Hoe kun je consuminderen, zonder je kind tekort te doen?

Onder de 4 jaar heb je gelukkig nog veel zelf in de hand. Maar eenmaal op school dan telt plotseling de mening van een kleutervriendinnetje zwaarder dan die van thuis. Die klittenbandschoenen waren prima, totdat er één uit de klas ze stom vond. De invloed en mening van anderen wordt gaandeweg de schooltijd steeds groter. Niet alleen van kinderen onderling, maar vooral ook van andere ouders in de omgeving. Ouders bepalen eigenlijk met elkaar hoe kinderen opgroeien, hoe groot de invloed van de commercie is en hoe status gevoelig kinderen kunnen worden. Als we zelf een kritische consument zijn, doen we niet mee met trends. Dan zien kinderen dat je spaart om een wens in vervulling te laten gaan. Het is echter zo verleidelijk om je te laten leiden door wat je kind verlangt. Je denkt dat het verhoren ervan bepalend is voor het geluk van je kind (en je gezin). Maar kinderen vragen in principe altijd meer en kennen daarbij geen innerlijke rem. Het zou een stuk eenvoudiger zijn als we weer terug konden naar een eensgezindheid over wat kinderen in hun jeugd nodig hebben. In een recessie is dit wellicht gemakkelijker met elkaar te realiseren. Zet dus nu die issues boven aan de lijst, waar het werkelijk om gaat. Kinderen gedijen niet op een overdosis aan complimentjes, aan cadeaus, aan zakgeld, aan merkkleding, zelfs niet op een overdosis liefde! Ze floreren het beste met gedoseerde aandacht voor hun kwaliteiten en liefdevolle ondersteuning en bemoediging bij tegenslag!

---

Wat is eigenlijk een intelligentietest?

Een intelligentietest bestaat uit vragen en opdrachten en neemt doorgaans één dagdeel van circa 2-3 uur in beslag. De test wordt afgenomen door een psycholoog of orthopedagoog. Een intelligentietest geeft naast een niveaubepaling (IQ) ook een indruk van

• de planning- en organisatievaardigheden van je kind,
• het korte en lange termijn geheugen,
• hoe je kind omgaat met opdrachten die oplopen in moeilijkheidsgraad,
• hoe je kind omgaat met frustratie en het maken van fouten,
• of je kind doorzettingsvermogen heeft,
• hoe je kind problemen oplost
• of je kind op een logische manier een verhaal kan vertellen en kort en bondig antwoord geeft op vragen.

Kortom een intelligentietest brengt de sterke kanten van je kind in beeld en laat ook zien met welke vaardigheden je kind meer moeite heeft.

Dit is nuttige informatie, omdat naar aanleiding hiervan een advies specifiek voor jouw kind wordt samengesteld. Heeft je kind bijvoorbeeld moeite om te werken onder tijdsdruk, dan kan je dit trainen door kinderen bewust te maken van de relatie tussen taak en tijd. Bovendien kan op basis van een intelligentietest worden besloten om indien nodig vervolgstappen te verrichten. Zoals een consult met de leerkracht, een observatie in de klas of gericht onderzoek naar de concentratie of het werkgeheugen.

Je wilt je kind misschien laten testen, omdat je bijvoorbeeld:

• vragen hebt over het intelligentieniveau en de schoolprestaties;
• kind sociaal-emotioneel niet gedijt;
• wilt weten of doubleren de beste oplossing is;
• twijfels hebt of het type onderwijs wel aansluit;
• concentratie en aandacht problemen vermoedt.

Uiteindelijk moet het onderzoek leiden tot een haalbaar en praktisch advies dat je kind weer op weg helpt.

Bij de Opvoeddesk kan je binnen 2 weken terecht voor een intelligentietest. Bel 035 6957020 voor overleg of kijk op deze pagina.

Er zijn zorgverzekeraars die (een deel van) de kosten van de hulp verleend door GZ psychologen BIG, vergoeden. Onze hulp betreft ‘eerstelijnspsychologische zorg’. Er worden vanuit de basisverzekering maximaal 8 uren vergoed per verzekerd persoon, waarbij je zelf een eigen bijdrage betaalt.

---

Hoe houd je de decemberstress in de hand!

Een ouder belde onlangs over de vele opgebroken nachten van vorig jaar, omdat haar vierjarige zoon
steeds het bed uitklom om te gaan kijken of er al iets in zijn schoen zat. Een ander vertelt dat haar
zesjarige niet ophield met vragen te stellen over hoe Piet binnen kon komen als alle ramen en deuren
pot dicht zitten?

De stress begint al, terwijl Sint nog niet eens in het land is. Om je heen hoor je ouders zeggen: ‘ ik ga
het dit jaar echt anders doen, of …… ik ben blij als het weer januari is, dan slapen, eten en luisteren
ze weer normaal!’ Het helpt om vooraf te bedenken hoe je de feestdagen wilt vieren. Als je terug
denkt aan de tijd zoals je het vroeger als kind vierde, dan was het juist de rust en de eenvoud die
het feest zinvol maakte. Hoe meer je op alles richt wat de commercie je aanbiedt en wat anderen
allemaal doen, des te meer onrust komt er in huis. Kinderen willen alleen alles meemaken als jij het
hen aanbiedt. Zo is ‘Sint vieren op papa’s werk ’ voor een driejarige totaal niet belangrijk, voor een
achtjarige die meer van papa’s beroep begrijpt, juist geweldig! Geef je kind de tijd om ieder jaar
meer betrokken te raken bij de feestdagen en stel jezelf de vraag: waarom moet het nu?
Raakt je vierjarige van slag, plan dan het schoen zetten anders. Er is geen wet, die zegt dat kinderen
hun schoen bij de haard of bij de deur moeten zetten. Een vierjarige zet ook zijn schoen buiten de
deur op de mat, als het schemert. Laat Sint om 18.00uur aanbellen, net als op zijn verjaardag: de
verrassing is er niet minder om en je kind slaapt rustig in. Zitten de ramen en deuren pot dicht, hang
dan een touwtje in de brievenbus van de voordeur of bij een WC raam. Piet laat het pakje aan het
touw naar binnen glijden. Wil je dit jaar goed voorbereid en vooral relaxt de feestmaand beginnen,
schrijf je dan in voor de workshop ‘Voorkom decemberstress’ op maandagavond 14 november van
19.45 – 21.30 uur bij de Opvoeddesk in Laren. Begeleid door pedagoge Emmeliek Boost. Alleen nu
voor: € 12,50. Zie workshopladder of bel 035 6957020

---

Huiswerk voor 8 t/m 14 jarigen

De 5 tips van de Opvoeddesk: Hoe maak je sneller huiswerk en vooral hoe houd je het gezellig?

1.Geen zin…Laat je kind meedenken!
Hangt je kind onderuit aan tafel, kletst het non stop of ben jij het huiswerk aan het maken i.p.v. je kind?
Wanneer je verzandt in een ‘zo-duurt-het-alleen-maar-langer sfeer’ gaat geen kind harder werken.
Bespreek liever wat er nog moet gebeuren en laat je kind meedenken over de volgorde, de tijd en waarbij je kind hulp nodig heeft.
Kinderen zijn veel gemotiveerder als ze mogen meedenken.

2. Maak samen een 1-2-3-plan
Heeft je kind een periode veel huiswerk en ziet hij (en jij misschien ook) door de bomen het bos niet meer?
1: noteer samen het huiswerk voor die week op een weekplanner
2: zet de ingeschatte werktijd per taak erbij + plan een mini pauze
3: geef aan wel/geen hulp nodig?
Opdracht klaar? Vink het af. Zo ziet je kind direct het resultaat van zijn inspanning.

3. Een opgeruimde werkplek
Koop voor ieder vak een A4 opruimbak. Zet de schriften en boeken per vak in de opbergbak.
Maak per taak een stapel Frans, Aardrijkskunde etc. is de taak af, dan legt je kind de spullen weg in schooltas of in opbergbak.

4. Moeite met stilzitten of stoppen met praten?
Breek een opdracht of werkje op in stukken: maak liever 3x één reken- of wiskundeblad dan alle drie de reken- of wiskundebladen.
Plan tussendoor een (mini)pauze. Je kind weet nu precies wanneer er gewerkt, gekletst & gechillt kan worden.
Gebruik een klok. Zo train je het concentratievermogen en leer je je kind dat huiswerk maken best meevalt!

5. Ook inzet wordt beloond!
Complimenteer niet alleen het goede antwoord, maar ook inzet en het nakomen van de afspraken (keurig de som opgeschreven, je hebt goed nagedacht over het antwoord, na de pauze weer beginnen).

Tip
Workshop: Jongens leren anders dan meisjes
Concentratietraining: de Cogmed Werkgeheugen Training
Persoonlijk advies: maak een afspraak voor een telefonisch of persoonlijk consult. Bel 035 6957020

---

Pamperen of zelfvertrouwen stimuleren?

Is het waar dat het ene kind meer zelfvertrouwen heeft dan het andere en wat kan je doen om het zelfvertrouwen te versterken? Weigert je kind bij het dag zeggen juffie aan te kijken, speelt je kleuter graag de baas of is je kind erg beïnvloedbaar en maak je je zorgen voor de overgang naar de middelbare school?

Een gezonde dosis zelfvertrouwen is voor jong en oud de basis om goed te kunnen functioneren. Het maakt je weerbaar en minder afhankelijk van het oordeel van anderen. Dat wensen we ieder kind toe. Het is heerlijk om te zien als je kind sociaal en emotioneel goed in zijn vel zit en zowel op school, op clubs en thuis goed gedijt.

Wat doe je nu als je kind uit balans is, wanneer iets niet gaat zoals zij of hij het had verwacht? Of wanneer je kind moeite heeft om zich aan de groep aan te passen, te dominant in het spel is of zich verdrietig terug trekt. Ga je mee met het schoolreisje, omdat je achtjarige anders weigert mee te gaan? Pamper je hem dan niet te veel? Is het misschien beter om je kind voor het blok te zetten, om zelf zijn boontjes te doppen? In hoeverre moet je als ouder altijd meegaan, luisteren naar zijn of haar probleem en wanneer is het beter om je kind voor het blok te zetten, te confronteren met een daad of actie. Er zijn vele manieren om het zelfvertrouwen te vergroten zonder dat je de aard van je kind geweld aan doet. In ieder geval helpt het als je je kind stimuleert om voor lastige situaties zijn of haar eigen oplossingen te bedenken. Leg dus eerder je focus op ieder initiatief of gebaar dat vanuit je kind zelf komt en trap niet in de valkuil om het probleem voor je kind op te lossen. Ga niet advies geven in de trant van: “juffie vindt jou lief als jij haar aankijkt,” en vervolgens …”dat is toch niet zo moeilijk?” Houd het liever bij de sociale regel: mensen kijken elkaar bij het dag-zeggen aan. Dat heeft niets te maken met wel of niet lief zijn. Je kind forceren dag te zeggen, heeft geen enkele zin. Kinderen leren dit vanzelf doordat zij gaandeweg zien dat dit de omgangsvorm is. Dat zien ze in de klas, op het speelplein, sportveld en niet onbelangrijk op TV en in films! Maak je kind hiervan op een speelse manier bewust. Door kinderen zelf te laten doen ontwikkelen ze meer zelfvertrouwen, dan wanneer je hen voortdurend corrigeert en dingen uit handen neemt. Kinderen die zelf hun moeilijkheden weten te overwinnen en zichzelf leren toespreken bij tegenslag, zijn minder stressgevoelig, beter bestand tegen een afwijzing van anderen en kunnen beter omgaan met ruzies en teleurstellingen. Je hebt er als ouder of beroepskracht dus wel degelijk invloed op!

Wil je meer informatie, schrijf je dan in voor de workshop ‘Het zelfvertrouwen van kinderen!’ op woensdagavond 21 september.

Wil je persoonlijk advies? Maak een afspraak voor een telefonisch consult of persoonlijk consult.

---

Uit elkaar …. Samen opvoeden, hoe doe je dat?

Jaarlijks worden zo’n 32.000 huwelijken ontbonden in Nederland. Daarbij zijn ruim 70.000 kinderen betrokken.

Gelukkig is er nu steeds meer kennis over hoe ouders op positieve wijze de scheiding kunnen overbruggen. Zo weten we nu dat het voor jongere kinderen beter is om indien mogelijk beide ouders vaak te blijven zien, desnoods voor een paar uurtjes. Voor oudere kinderen weegt de kwaliteit van het contact met de ouders juist zwaarder dan de kwantiteit. Ook blijkt de steun van de grootouders daarbij belangrijk. Hoe blijf je standvastig in deze turbulente fase en wat doe je als je merkt dat je kind minder goed gedijt of misschien nauwelijks over de scheiding praat? En hoe stel je in je eentje duidelijke grenzen, ook als je kind heftig protesteert. Wellicht geef je sneller toe omwille van de lieve vrede. Er is al genoeg strijd in huis geweest. Een tip: Verschil je van mening over de opvoedingsaanpak probeer dan t.a.v. de belangrijkste punten samen op één lijn te komen. Bespaar jezelf onnodige irritaties. Op maandagavond 19 september vindt de workshop Uit elkaar…Samen opvoeden plaats in het nieuwe pand van de Opvoeddesk in het voormalig Larens Postkantoor aan het Schoutenbosje. Begeleid door Pedagoog/ GZ-psycholoog Emmeliek Boost. Kijk op onze workshopladder.

---

Zomervakantie & Genieten – 5 tips tegen vervelen!

De 5 Opvoeddesk tips voor een gezellige vakantie met de kids!

1. Gebruik een weekplanner

‘Mam wanneer ga ik ook alweer bij opa en oma logeren’. Wanneer gaan we nou naar de Efteling? ‘Ik wil vandaag naar het zwembad! Je zei toch dat we deze week zouden gaan’.

Voorkom geruzie en gezeur en gebruik ondanks de vakantie toch een planbord. Laat je kind(eren) de TV tijd, uitjes, thuisspeeldagen en de gewone to do klussen invullen. Klik hier voor het Bizzyboard; een ideaal planbord met handige pictogrammen.

2. Gezond vervelen

Hoe erg is vervelen? Voor menig ouder dood vermoeiend. Toch is verveeld bankhangen soms best nuttig en productief. Waarom? Wanneer kinderen zich vervelen, leren ze om te gaan met frustratie en het hoofd komt in de relaxmodus. Vervelen leidt vaak ook tot nieuwe en creatieve ideeën. Zo zijn zelf bedachte activiteiten vaak leuker, effectiever en geven meer voldoening dan jouw goedbedoelde oplossingen.

3. Voor ieder kind wat leuks

Hang op de weekplanner een lijstje waarop ieder kind zijn top 3 activiteiten invult. Kijk of het haalbaar is en kies een activiteit uit de top3! Zo komt ieder kind aan zijn of haar trekken.

4. Maak reistijd concreet

Een lange autorit voor de boeg. ‘Nog even’ of ‘we zijn er bijna’ zegt kinderen niets. Maak tijd concreet! Zeg: bij liedje 5 stoppen we voor de WC en om wat te drinken. Tel de liedjes en laat je kind bij ieder nieuw liedje een raamsticker op het autoraam plakken. Zo breng je tijd in beeld!

5. Te lang achter de PC

Sommige kinderen zijn verslaafd aan de PC. Wist je dat er een ‘timeslot’ te downloaden is op www.mijnkindonline.nl dat de maximale PC tijd instelt.

---

Opvoeden zonder straf

‘Hou op, niet doen, als je nu niet stopt, …. dan ga je naar de gang!’

Met deze woorden begint en eindigt vaak je dag! Niemand voelt zich er happy bij. Je kind niet en jij niet. Uit onderzoek blijkt dat we kinderen gemiddeld 10 keer vaker corrigeren dan dat we hen een complimentje geven! We willen de sfeer gezellig houden en denken dat te bereiken door te preventief te waarschuwen. Wordt er niet geluisterd dan leggen we uit waarom iets niet mag of kan, oefenen we morele druk uit, verheffen we onze stem of dreigen we met straf. Eigenlijk zijn we daardoor steeds gefocust op wat kinderen niet mogen of niet moeten doen. Het is echter veel effectiever als je kinderen op het goede spoor zet en aangeeft wat ze wel mogen of moeten doen. Dus: “houd nu mijn hand vast tot aan de brievenbus…., vanaf daar mag je rennen tot aan het groene hek. ” Het is even wennen en het vergt vooral nadenken over wat je wel wil, maar je wint hier zoveel meer gezelligheid mee en het allerbelangrijkste : je kind luistert zonder te dreigen met straf!

Meer tips en informatie? Bel 035 6957020 of schrijf je in voor de workshop ‘Opvoeden zonder straf’ op woensdagavond 24 augustus bij de Opvoeddesk in Laren.

---

Jaloezie en ruzie

Veel ouders willen hun kinderen evenveel aandacht geven en hopen zo ruzies en jaloezie te voorkomen. Toch blijkt vaak de oudste jaloers, hoe komt dat?

Houd je je té krampachtig vast aan het principe van ‘gelijke monniken, gelijke kappen’, dan bereik je het tegenovergestelde. Je oudste wordt namelijk een gretige toezichthouder of je alles eerlijk verdeelt. Hij ziet dat de jongste altijd naast jou aan de eettafel zit, dat je haar vaak helpt met aankleden, en vindt dat je met de jongste gewoon langer bezig bent dan met hem. En zou je nu de hagelslag met een maatbekertje verdelen, dan nog zijn kinderen ontroostbaar, als de één wat meer dan de ander krijgt. We vergeten dat kinderen veel meer zintuigen hebben om onze liefde voor hen te meten. Veel zit ‘m in je mimiek! De wijze waarop je naar je jongste kijkt als hij of zij lekker aan het spelen is of een grappig verhaal vertelt. Is ‘de beker zelfvertrouwen’ onvoldoende gevuld, dan blijft een kind om aandacht vragen. Probeer ieder kind naar zijn eigen aard datgene te geven wat hij of zij op dit moment nodig heeft. Is er ruzie of jaloezie, ga dan niet de situatie analyseren, verwoord beide standpunten en stimuleer hen een oplossing te bedenken.

Meer tips: volg een workshop over kinderruzies, zelfvertrouwen of kinderen in de basisschoolleeftijd. Kijk op onze workshopladder.

Persoonlijk advies: maak een afspraak voor een persoonlijk of telefonisch consult.

---

Tweelingen

Nu het eind van het schooljaar dichterbij komt, lopen veel tweelingouders tegen een bekend
probleem op: is het beter de kinderen in aparte klas te plaatsen of houden we ze bij elkaar?

Er is geen standaardantwoord te geven op deze vraag. Wat voor de één goed is, kan voor de ander
een hoop verdriet geven. Twee belangrijke factoren om rekening mee te houden zijn: de leeftijd van
de kinderen en of ze één- of twee-eiig zijn. Als ze op 4-jarige leeftijd nog niet gescheiden zijn op bv.
de crèche of de peuterspeelzaal, dan is een scheiding van moeder én ook nog de tweelingbroer of
- zus een dubbele scheiding. En een eeneiige tweeling heeft een bijzondere band en missen elkaar
meer als ze niet bij elkaar zijn, twee-eiigen hebben een iets lossere band. Wanneer je kinderen elkaar
belemmeren in hun ontwikkeling kun je overwegen om hen in een aparte klas te laten plaatsen.
besluit je om de kinderen toch uit elkaar te halen, bereid hen dan goed voor. Oefen alvast hoe het is
als de ander bijvoorbeeld alleen bij een vriendje speelt of een dagje alleen bij jou of oma is. Tip: een
speeltje van de ander kan haar of zijn afwezigheid overbruggen.

Heb je een specifieke vraag naar aanleiding van jouw situatie of heb je andere vragen over jouw
tweeling? Bel naar de Meerlingentelefoon (0900-meerling of 0900-63375464), dan zullen de
deskundigen van de Opvoeddesk je te woord staan.

Op donderdagavond 16 juni 2011 organiseert de Opvoeddesk een workshop speciaal voor ouders
van meerlingen. Coks Feenstra, dé tweelingspecialist, komt over uit Spanje en zal de meest
voorkomende problemen en vragen bespreken, die meerlingouders tegenkomen bij de opvoeding
van hun kinderen.

---

Voor Baby- én Peuterouders!

Een opvoedworkshop is het laatste waar je als ouders van een baby aan denkt. Een ver-van-je-bed-show, want opvoeden begint toch pas in de ik ben twee, ik zeg nee periode! Dat klopt. Zodra je kleine van je schoot gaat en zelf gaat rondbanjeren, roept iedere ouder: Help, wat nu?

Voor aanstaande en kersverse ouders is de workshop Baby t/m Peuter: Genieten, maar veel vragen! een eyeopener. Een ideale manier om samen te ontdekken wat bij jullie past en wat voor een soort gezin jullie willen. Velen komen met hun partner, alleen, met een vriendin of met hun (schoon)moeder.

In de workshop is allereerst tijd voor al je vragen en aandacht voor slapen, huilen, spelen. Hoe genieten jullie optimaal? Welke manieren van troost zijn er? Hoeveel slaap heeft je kind nodig en wat als het eet-of slaappatroon anders is dan in de boeken staat vermeld? Als je baby niet slaapt, leg je hem dan toch in bed of blijf je hem op je schoot wiegen totdat hij slaapt? En wat doe je bij scheidingsangst? Dat je geen stap meer zonder je kind kan zetten. Huilen als je naar de keuken loopt, huilen als je welterusten zegt en zelfs huilen bij oma en opa.

Een workshop vol tips die het zelfvertrouwen van jou en je kind ten goede komen, handige weetjes over de baby-peuter ontwikkeling en inspiratie voor me-time momenten. Je gaat met een volle beker energie en een goed gevulde informatiemap naar huis !

Volg de workshop Baby t/m Peuter: Genieten, maar veel vragen! Klik hier voor actuele data en om je aan te melden.

---

Ik ben gescheiden!

Hoe gaat het met mijn kind?

De meeste kinderen houden voor en na de scheiding hun rug recht, proberen vooral hoogoplopende ruzies en strijd te voorkomen. Op school, thuis en elders is er weinig aan hen te merken. Kinderen weten feilloos dat als hun ouders op het randje balanceren, dat zij er niet nog een schepje bovenop moeten doen. Ze zijn dan juist behulpzaam, schikken zich in de situatie en doen wat er van hen verwacht wordt. Daardoor lijkt het of ze gedijen. In werkelijkheid parkeren kinderen hun gevoelens tot het moment dat je als ouder weer een beetje vooruit kunt. Dan komen de signalen, die we ook wel rode lampjes noemen: hoofdpijn, buikpijn, slecht slapen, geen zin om te eten, provoceren, hangen voor de TV, spijbelen, slechte schoolresultaten tot aan blowen. Jonge kinderen kunnen hun angsten niet weg redeneren en worstelen met het idee dat als ‘hun papa weggaat, dat hun mama dat ook zo maar kan doen.’

De SIRE campagne laat zien hoe een scheiding het leven van kinderen tekent. Stop de tattoos voor het leven en zoek goede informatie, volg een training of schrijf je in voor de workshop Uit elkaar…samen opvoeden.

---

Loslaten of juist controleren?

Veertien jaar, rijp voor de disco, dancing en dating, vindt ze! We hebben iedere dag wel een confrontatie! Over TV kijken, huiswerk maken, over na 22.00 uur nog op MSN, over bedtijd…….en nu over de kosten van haar mobile! Hoe stel ik grenzen, zonder dat ieder gesprek met mijn dochter in ruzie eindigt.

In de ogen van je dochter doe je het als ouder alleen goed, als zij met rust gelaten wordt. Veertienjarigen zijn ervan overtuigd dat ze zelf hun slaapbehoefte kunnen bepalen, dat ze zelf weten hoeveel tijd ze aan hun huiswerk moeten zitten en willen vooral ’s avonds laat nog met MSN of SMS contact houden met vrienden en vriendinnen. Zelfs met die vriendin aan de overkant is het logischer om te chatten, dan er naar toe te gaan!

Eenmaal op de middelbare school wordt opvoeden balanceren. Je probeert steeds opnieuw een goed evenwicht te bereiken tussen aan de ene kant je kind wat meer los te laten en aan de andere kant toch ook controle te houden. Je wikt en weegt, waar maak je een punt van en wat zie je door de vingers. Ben je namelijk onvermurwbaar en houd je je strikt aan de regels, dan broeit het ondergronds verzet, totdat het explodeert. Laat je daarentegen tieners te vrij, dan zijn ze niet meer te stoppen! Voordat je het weet bepalen zij de regels, vinden ze een all-in verzorging dood normaal en gebruiken ze je huis als een soort hotel. Ga rond te tafel zitten en zet de 5 belangrijkste regels samen op een rij. Doe dit op een rustig moment zonder spanningen of stress. Kijk hoe deze regels ook echt voor een ieder haalbaar zijn en maak daarbij duidelijke afspraken waarbij een ieder zich begrepen voelt.

Neem bijvoorbeeld het mobieltje. Leg het kostenprobleem op tafel, zeg dat de rekeningen torenhoog zijn, stel een reëel bedrag voor en bedenk samen oplossingen, indien je dochter toch niet genoeg heeft aan dit bedrag. Kies die oplossing die het beste uitvoerbaar is. Heeft ze een telefoonschuld bij jullie staan, kijk dan in hoeveel tijd en hoe ze die schuld kan aflossen. Misschien is een verhoging van het zakgeld de remedie, zodat ze in het vervolg haar prepaid kaart zelf moet kopen en zo beter met geld leert omgaan. Probeer die oplossing uit en kijk of het haar lukt om er zelf verantwoording voor te dragen. Op deze manier motiveer je haar om de kosten van haar mobieltje zelf onder controle te houden en dwing je niet stomweg gehoorzaamheid af. Jullie hebben nu een afspraak, waar jullie samen achterstaan en waarbij je allebei je begrepen voelt.

---

Van groep 8 naar het Voortgezet Onderwijs!

Groep 8 heeft het druk en de ouders ook! De Cito uitslag bepaalt of het nu wel of niet stressen is voor jou en je kind!

Voor de meeste kinderen is de eindspurt in groep 8 spannend en voor ouders een reden tot zorg of twijfels. Pas als je zeker weet dat je kind op de goede plek aangenomen is, is er rust.

Soms is de keuze en aanmelding helaas niet zo eenduidig. Vooral als de schoolresultaten wisselend zijn of de Cito uitslag (onverwachts) tegenvalt. Wat te doen als jullie voorkeur school de Cito uitslag als enig criterium hanteert? En wat als de schoolresultaten wisselend zijn? Je wil je kind niet pushen, onder druk zetten, maar onderwijs ‘op een iets hoger niveau’, vol uitdaging en stimulans zou je kind misschien ook wel eens tot betere prestaties aanzetten?

Wanneer je twijfelt over het soort vervolgonderwijs dan is een onderzoek naar de cognitieve capaciteiten raadzaam en een steun in de rug. Veel Middelbare scholen staan bij de toelating en selectie namelijk open voor de bevindingen van zo’n diagnostisch onderzoek. Het geeft een indruk van het intelligentie niveau, maar ook van de werkhouding en de taakaanpak van je kind. Daarnaast ontstaat een indruk van de sterke en minder sterke kanten van je kind. Op basis van dit profiel kan gekeken worden hoe de minder sterke kanten van je kind ondersteund of gestimuleerd kunnen worden en hoe de sterke kanten hieraan kunnen bijdragen. Sommige kinderen zijn bijvoorbeeld slim, verbaal sterk, leergierig, maar missen (visueel) overzicht, planningsvaardigheden en komen in de knoop op het gebied van time management. Wanneer je kinderen bekend maakt met deze vaardigheden en leert hoe ze beter kunnen werken, levert dat een hoop tijd en vooral veel schoolplezier op. Het oefenen met ‘leren Leren’ is voor de meeste brugklassers sowieso een must. Op helikopterniveau naar je eigen schoolwerk en leerstijl kijken, maakt kinderen bewust en geeft kinderen meer controle en mogelijkheden ten aanzien van hun schoolwerk en leerpotentieel.

Bel 035 695 7020 voor meer informatie.

---

Stress voor de (Cito) Eindtoets in groep 8?

Bij de meeste kinderen geven de rapporten en het leerlingvolgsysteem een prima indruk van het type vervolgonderwijs waar je zoon of dochter het beste op zijn of haar plek is. De uitslag van de Cito Eindtoets zou daarom redelijk voorspelbaar moeten zijn en nooit een grote verrassing. Een Cito Eindtoets meet vooral de leervordering van je kind en dient als een extra ondersteuning bij de VO keuze. Het voortgezet onderwijs echter kijkt alleen bij uitzondering naar een rapport en gebruikt vooral het advies van de leerkracht en de uitslag van de (Cito) toets als criterium voor toelating. Dat brengt veel ouders er toe om kinderen ook buiten schooltijd extra gelegenheid te geven om te oefenen. Sommigen volgen Cito trainingen bij een huiswerkinstituut, anderen oefenen met Cito’s op diverse website’s. School raadt dit thuis oefenen vaak af, omdat het alleen maar meer stress zou veroorzaken. Er wordt in hun ogen voldoende op school geoefend.

 Wanneer is extra aandacht zinvol ?                           

• als je kind tegen de Cito opziet
• bang is om fouten te maken  
• op de oefen Cito’s slecht scoort
• moeite heeft om onder tijdsdruk te werken

Extra oefenen is zeker niet de remedie tegen black-outs, buikpijn of slapeloze nachten. Als je kind gespannen is om ‘op tijd’ met de vragen van de toets klaar te zijn of bang is om fouten te maken, is het oefenen van specifieke vaardigheden zoals time-management, plannen en omgaan met fouten wel een aanrader. Als je kind last heeft van faalangst of van black-outs, zoek dan op tijd hulp. Jouw geruststelling dat het vast wel zal lukken, is natuurlijk nodig, maar vergroot niet het zelfvertrouwen van je kind. In een paar consulten leert je kind omgaan met stress en negatieve gedachten om te zetten in positieve. Tijdens het consult geeft je kind aan wat hij of zij voelt vlak voor of tijdens de toets en wat hem of haar blokkeert. Door samen oplossingen op maat te bedenken die in de toetssituatie haalbaar zijn en geheel zijn afgestemd op je kind, vergroot je zijn of haar succeskans. En als ouder heb je de juiste ingrediënten om je kind een hart onder de riem te steken!

Laat je kind wisselende schoolresultaten zien, met nu een dip of juist een piek, is het niet eenvoudig om een goede keuze te maken voor vervolgonderwijs. Vooral als de Cito eindscore ook geen eenduidig antwoord geeft. In zo’n situatie is een intelligentie onderzoek aan te bevelen. Naast de Cito uitslag, het advies van de leerkracht en je eigen ideeën krijg je een objectief beeld van de cognitieve capaciteiten van je kind. Intelligentie is namelijk één van de voorspellers ten aanzien van schoolsucces.

Heb je vragen naar aanleiding van dit onderwerp? Bel de Opvoeddesk voor meer informatie 035 695 7020.   

---

Wat is eigenlijk een intelligentietest?

Een intelligentietest bestaat uit vragen en opdrachten en neemt doorgaans één dagdeel van circa 2-3 uur in beslag. De test wordt afgenomen door een psycholoog of orthopedagoog. Een intelligentietest geeft naast een niveaubepaling (IQ) ook een indruk van

• de planning- en organisatievaardigheden van je kind,
• het korte en lange termijn geheugen,
• hoe je kind omgaat met opdrachten die oplopen in moeilijkheidsgraad,
• hoe je kind omgaat met frustratie en het maken van fouten,
• of je kind doorzettingsvermogen heeft,
• hoe je kind problemen oplost
• of je kind op een logische manier een verhaal kan vertellen en kort en bondig antwoord geeft op vragen.

Kortom een intelligentietest brengt de sterke kanten van je kind in beeld en laat ook zien met welke vaardigheden je kind meer moeite heeft.

Dit is nuttige informatie, omdat naar aanleiding hiervan een advies specifiek voor jouw kind wordt samengesteld. Heeft je kind bijvoorbeeld moeite om te werken onder tijdsdruk, dan kan je dit trainen door kinderen bewust te maken van de relatie tussen taak en tijd. Bovendien kan op basis van een intelligentietest worden besloten om indien nodig vervolgstappen te verrichten. Zoals een consult met de leerkracht, een observatie in de klas of gericht onderzoek naar de concentratie of het werkgeheugen.

Uiteindelijk moet het onderzoek leiden tot een haalbaar en praktisch advies dat je kind weer op weg helpt.

Bij de Opvoeddesk kan je binnen 2 weken terecht voor een intelligentietest. Bel 035 6957020 voor overleg of kijk op http://www.opvoeddesk.nl/scholen/diagnostiek-2.

Er zijn zorgverzekeraars die (een deel van) de kosten van de hulp verleend door GZ psychologen BIG, vergoeden. Onze hulp betreft ‘eerstelijnspsychologische zorg’. Er worden vanuit de basisverzekering maximaal 8 uren vergoed per verzekerd persoon, waarbij u zelf een eigen bijdrage betaalt.

---

Kinderen kunnen zich beter leren concentreren!

Mijn zoon van 12 jaar wordt als een magneet naar zijn computer getrokken. Uren staart hij naar het beeldscherm, ik kan roepen wat ik wil …hij hoort me niet! Uitstekende concentratie zou je denken! Maar betreft het schoolwerk of taken thuis dan is zijn concentratie ver te zoeken.

Het maakt niet uit of je kind nu op de basisschool of de Middelbare school zit! Binnen de top 5 van schoolproblemen staat concentratie problemen op de derde plaats! Vooral wanneer het gaat om saaie(re) & intensievere taken zoals het volgen van instructies, maken van de rekensommen, leren van de topografie, het lezen in de klas, of het leren van een toets.

Stoorzenders ………Best begrijpelijk dat kinderen tegenwoordig moeite hebben om hun aandacht erbij te houden en zich te concentreren. Van ’s ochtends tot ’s avonds zijn er vele stoorzenders, denk maar aan: jongere broertjes of zusjes die rondrennen, niet willen eten of aankleden, een mobile, een SMS je, een piep op de laptop en voortdurend haast en je blik op de klok.

De Cogmed Werkgeheugentraining is een wetenschappelijk bewezen training en een uitkomst voor kinderen & jongeren met aandacht en concentratieproblemen. In je werkgeheugen onthoud je informatie die je nodig hebt om een taak of klusje uit te voeren en combineer je deze informatie met nieuwe informatie. Om rekensommen te maken, een verhaal te lezen, maar ook voor dagelijkse klusjes zoals je gymtas mee naar school nemen of je was in de wasmand te gooien, heb je je werkgeheugen nodig. De hele dag ben je bezig met taakjes die meerdere stappen vereisen. Je moet je aandacht kunnen blijven richten op die ene activiteit en je niet laten afleiden.

De Opvoeddesk verzorgt deze training al geruime tijd en de resultaten zijn vermeldenswaard, soms zelfs verbluffend. Ouders en leerkrachten melden dat kinderen na de 5 weken intensieve training gemakkelijker hun aandacht richten op hun schoolwerk, vaker uit zichzelf starten met hun schooltaak, een verbetering signaleren in het (lees)tempo en over het algemeen betere prestaties behalen op school. Sommige kinderen leren in tegenstelling tot voor de training gemakkelijker hun Engelse & Duitse woordjes, verbeteren in korte tijd hun AVI-niveau en zijn sneller klaar met hun huiswerk. Met name kinderen met ADHD/ADD hebben baat bij de training. Kinderen zijn minder impulsief, concentreren zich langer en werken meer taakgericht. Ook kinderen met dyslexie hebben vaak een werkgeheugenprobleem en volgen deze training vaak voorafgaand aan of naast een dyslexiebehandeling.

De Cogmed Werkgeheugentraining betreft een computertraining die kinderen gedurende 5 weken thuis of op school onder begeleiding van een volwassene volgen. Esmaralda Kranendonk, werkzaam bij de Opvoeddesk in Laren als psycholoog & gecertificeerd Cogmed coach vertelt je graag meer. Bel 035 695 7020.

---

Horror-Sint geen goede zaak!

Wat zeg jij tegen je kind?

• Begin er pas over als je kind de poster opmerkt.
• Zeg niet dat het de broer van Sint is, daarmee maak je Sint als een doodgewone man, die om de hoek woont.
• Reageer verbaasd en zeg: “wat hebben ze nou met Sinterklaas gedaan? Heeft iemand hem een raar masker opgezet! Dat zijn rare mensen die hem zo’n gezicht geven, dat is een nep-Sint”.
• Onderneem als ouder actie door je mening te geven aan de Opvoeddesk wat je hiervan vindt via info@opvoeddesk.nl.

Onze mening:

Kinderen onder de 7 moeten kunnen vertrouwen in het goede van de mensen om hen heen. Dat is hun basis om zich optimaal te kunnen ontwikkelen. Dat Sinterklaas een Goedheiligman is, die goed doet (niet materieel), is de opstap voor ons en onze kinderen om eens per jaar dat feest vorm te geven door goed te doen aan anderen binnen je gezin of omgeving.

Als kinderen onder de 7 een Sinterklaas met zo’n horrorgezicht zien, wordt het vertrouwen in een wezenlijk belangrijk figuur, dat kinderen in het hart draagt en symbool staat voor goed doen, ontnomen.

Kinderen tussen 8 en 11 jaar hebben ook moeite met horror. Ze liggen er wakker van, vooral van horror in beeld (films, posters, games en plaatjes). De film moet alleen gepromoot worden in het circuit van 12+.

Zie ook onze twitterpagina: http://twitter.com/deopvoeddesk

(bron: FilmTotaal)

www.opvoeddesk.nl – 20 oktober 2010

---

Kinderen & Zakgeld: “Jong geleerd, is oud gedaan!”

Zakgeld is leergeld!

• Geef een vast bedrag per week/maand
• Geef het zakgeld op een vaste dag in de week/maand
• Bespreek de besteding van het zakgeld
• Geef je kind de ruimte om te leren van goede en slechte uitgaven
• Hanteer zakgeld slechts schaars als een beloning of sanctiemiddel

Vanaf 6+

Start met kinderen van 6 jaar oud. Ze leren zo inkomsten en uitgaven bij te houden, hun spaargeld (op)te tellen/ af te trekken en geleidelijk aan de waarde van het geld kennen. Vanaf 8 jaar zijn kinderen beter in staat om echt te gaan sparen, waardoor ze later iets kunnen kopen waarvoor je meer geld nodig hebt. Voor ieder kind is het een goede leerschool om te ontdekken dat je een periode allerlei aantrekkelijke uitgaven opzij moet zetten, wil je uiteindelijk dat favoriete spel kunnen kopen
Vanaf 12 jaar krijgen kinderen meer inzicht in het betalingsverkeer. Vanaf deze leeftijd kan een kind samen met jou zijn of haar bankrekening beheren en eventueel gaandeweg steeds meer zelfstandigheid krijgen d.m.v. kleedgeld, gecombineerd met een maandelijks vast bedrag voor bijvoorbeeld cadeautjes en uitgaan.

Hoogte van het zakgeld per week:

T/m 7 jaar: < € 1,00
8 t/m 9 jaar: € 1,00 tot € 2,50
10 t/m 11 jaar: € 2,50 tot € 4,00
12 t/m 14 jaar: € 4,00 tot € 6,00

Tips voor 12 +

• Geef het kind meer inzicht in waarde van het geld door de kosten die het gezin maakt te benoemen (globaal de bestedingsruimte, de huur, de boodschappen)
• Laat het kind zelf boodschappen doen, zo leert het kind dat alles geld kost.

Tips bij sparen

• Bedenk een haalbaar doel om voor te sparen
• Zorg dat het sparen succesvol is
• Spaar daarom in kleine stapjes dus voor korte periodes
• Benadruk niet alleen het leuke, maar ook het noodzakelijke van sparen (bijv. een cadeau dat gekocht moet worden)
• Laat kinderen niet alleen geld sparen. Leer hen ook omgaan met geld uit te geven.

Kijk voor meer informatie op www.nibud.nl

---

De ochtend- en avondspits ……

“Nee!!!” roept je vierjarige zoon op maandagochtend en hij rent door de kamer. “Jesse, je moet je NU aankleden!” Je kijkt op de klok en gooit het over een andere boeg: “Mama moet werken en de baas van mama wordt boos als mama te laat is!”Geen beweging! “ Maar dan zie je al je vriendjes weer na al die dagen thuis, en juffie! Is dat niet leuk?” Het blijft stil. “Jesse, trek nu je kleren aan…, anders ga je maar in je pyjama naar school! Ook dat laat Jesse koud! Diepe zucht …verschijnt Jesse in pyjama dan zijn ze op school niet blij. Dan maar omkopen met: “Okay Jesse kleed je nu aan, dan legt mama een chocolade koek klaar. Als je kind niet luistert, zich niet gewoon aankleedt of mee eet, dan begin je de dag al in ‘zijn achteruit’. Op je werkdagen is die ochtend- en avondspits helemaal killing. Juist als je haast hebt, stribbelen je kinderen tegen. Ze hebben een haarfijne antenne en weten precies hoe lang ze de boel moeten traineren. Namelijk totdat je overstag gaat.

---

Peuters opvoeden…..zonder straf !

Peuters, nieuwsgierig en uitdagend, gaan vooral graag hun eigen gang. Met een flinke dosis humor en geduld haal je net het einde van de dag. Om 20.00 uur liggen ze op bed en jij ligt uitgeteld op de bank. Want kinderen onder de 4 jaar zijn onvermoeibaar en watervlug. Lichtknopje aan…lichtknopje uit, kastdeurtje open en weer dicht, boeken in en uit de kast….en zeg je er wat van, dan kijkt je peuter je gewetensvol aan en roept : “magge niet, hè papa!” Zie je wel, denk je dan, ze weet heel goed dat het niet mag! En toch doet ze het weer! Ze probeert nu al hoe ver ze kan gaan. Help! Nu moet ik gaan opvoeden. Wil ik dat mijn kind me gehoorzaamt, dan moet ik ook consequent zijn. En dat valt niet mee met een peuter die zich met de kracht van een pitbull vastbijt in wat ze wil! Voordat je het weet, heb je je kind tegen al je principes in, een klein corrigerend tikje op de vingers gegeven. Echter je kind blijkt niet onder de indruk, kijkt je nog ondeugender aan en trekt vervolgens je plantenbak omver. Dan is de maat vol en wordt het je te gek: nou is het afgelopen…., je tilt je brullende peuter, schreeuwend en boos op en zet haar op de gang. Net als de Nanny Jo Frost op TV dat doet. Even een time out! , En wie heeft er dan gewonnen, is er wel een winnaar? Je kind is overstuur en jij voelt je tekortschieten, en na een paar minuten schuldig. Ach, ze is ook nog wel klein, denk je dan, maar……ze weet wel het bloed onder mijn nagels weg te halen!! Is opvoeden een soort strijd om de baas te blijven? Ben je bang dat je de regie over je kind verliest, als je nu toegeeft? Is straf wel nodig? Hoe kan het anders? Bel de Opvoeddesk voor meer informatie.

---

Ze houden van je, maar is het om je aandacht of om je portemonnee?

De nieuwste Levi’s. Een K-3 lunchbox. Een Nintendo DS. Het lijkt alsof kinderen alleen maar het duurste willen. Mee willen doen aan alle trends. “Al mijn klasgenoten hebben er één…” En jij maar betalen. Geen makkelijke opgave in deze tijd. Gelukkig is er licht aan de horizon. En nee, dan hebben we het niet over de aankomende verkiezingen en de mogelijke politieke oplossingen voor de koopkracht van de Nederlanders. De oplossing ligt veel dichter bij huis: wat blijkt? Kinderen hechten tóch meer waarde aan een goed gesprek met hun ouders dan aan verhoging van hun zakgeld! Ze willen graag een stem in grote beslissingen. Dat blijkt uit onderzoek van het Verwey-Jonker insituut dat 15 mei werd gepresenteerd. En het geldt voor kinderen van 3 tot 18 jaar! Dit gegeven zal in de praktijk misschien iets minder snel naar voren komen. Als je veertien jarige dochter per sé die schoenen wilt, dan zal ze waarschijnlijk in de winkel niet genoegen nemen met je uitleg dat ze écht liever met mama een kopje thee wil drinken… Soms lijkt het zelfs dat je als ouder van een puber een hotel bent, een bank, een wasserette… We verwachten dat ze liever televisie kijken op hun kamer, liever chatten met hun vrienden dan tijd besteden met ons. Maar schijn kan bedriegen. Jullie relatie zal opbloeien door eens samen op een terrasje te gaan zitten (wellicht dat je zoon of dochter een heel leuk terrasje suggereert, een aantal dorpen verder… tsja, je blijft toch een ouder). Door de televisie eens uit te laten en samen een spel te gaan doen of door eens uitgebreid gezamenlijk te gaan dineren; dan leer je elkaar op een heel andere manier kennen. Goed om te onthouden is, dat ondanks hoe het soms doet lijken, kinderen echt genieten van die ‘quality time’ met papa of mama. Dat ze graag in gesprek gaan met je, benieuwd zijn naar jouw mening en vooral zelf willen vertellen en serieus genomen worden. Ze willen er graag toe doen.

---

Je persoonlijkheid bepaalt je aanpak!

Wetenschappelijk gezien zijn er verschillende factoren die bepalen hoeveel en welke aandacht je aan je kinderen besteed. Zo telt het geslacht van zowel de kinderen als de ouders een rol, als ook het uiterlijk en het karakter van de kinderen. En dat zonder dat je het door hebt!

Zo zouden vaders onbewust meer aandacht besteden aan kinderen die fysiek op hem lijken, omdat hij er dan zeker van is dat het echt zijn kind is. Voor de moeder is dat over het algemeen vrij zeker; die is meer geïnteresseerd in het kind dat qua karakter op haar lijkt. Kinderen die aantrekkelijk zijn, komen gezonder over en krijgen daarom ook meer aandacht van zowel vader als moeder, zo is onderzocht.

Op welke manier ouders aandacht geven verschilt ook. Zo worden meisjes meer geknuffeld en naar ouders toe getrokken, terwijl jongens eerder van schoot af worden gezet en de wijde wereld in worden gestuurd. Zo worden de jongens meer gericht op zelfstandigheid en de meisjes meer op onderling contact.

Daarnaast hebben vaders en moeders vaak een andere manier van spelen met hun kinderen. Moeders spelen vaak veel rustiger en zijn erg gericht op het verzorgen van de kinderen. Vaders daarentegen spelen wild met de kinderen, stoeien veel en zijn veel avontuurlijker. Hoewel moeders nog wel eens een hartverzakking krijgen als er weer een kind door de lucht wordt geslingerd, is die afwisseling van het verschillende spelen heel belangrijk voor de ontwikkeling van kinderen.

Hoewel dit allemaal wetenschappelijk onderzocht is, en de wetenschappers zeggen dat dit onbewust zo gebeurt, weet ik dat een deel van de ouders zich hier niet in herkent. Want, natuurlijk, speelt de persoonlijkheid van het kind en die van de ouder een grote rol. Misschien heb je wel een ontzettend knuffelig zoontje, of een eigengereid meisje. Misschien is papa wel erg verzorgend terwijl mama lekker met de meiden voetbalt… Hoe je opvoedt hangt grotendeels af van je persoonlijkheid. Wil je daar meer over weten? Bel de Opvoeddesk voor meer informatie.

---

Verkeerde vrienden van je tiener?

Het lijkt soms wel alsof pubers niets goeds kunnen doen. Ze worden op straat verjaagd. Niet alleen door buurtbewoners of politie, nu ook van hogerhand. Eerst al door hoge piepgeluiden. Nu willen wetenschappers kijken of roze lichten hangjongeren kunnen laten verdwijnen. Nou ja, je kunt beter spreken van verplaatsen. Want ze moeten toch ergens naar toe…

Eerlijk is eerlijk. Wie maakt zich geen zorgen als je kind bij de halfpipe of in het parkje tussen de hangjongeren zit? Hangjongeren kunnen intimiderend overkomen. Ze zijn luidruchtig, hebben soms een speelgoedwapen op zak, vallen andere kinderen lastig, en zijn regelmatig onder invloed van het één of het ander.
Je kunt je niet voorstellen dat dezelfde kinderen vijf jaar geleden nog op een schommel zaten te schommelen!

Volwassen zijn ze nog niet, maar de periode dat ze ‘buitenspelen’ is voorbij. Alles draait om ‘Wie ben je, waar hoor je bij en hoe ga je met elkaar om?’ Los van hun ouders. Buiten. Chillen in hun eigen kringetje. En dat is nu net het probleem. Ze vormen een kliekje waar anderen buiten gehouden worden. Volwassenen uit de buurt maken zich zorgen, kennen de jongeren soms ook niet meer bij naam en dat schept onrust: onbekend maakt ongeliefd.

Van de week was ik bij een jongerenlokaal. In eerste instantie was ik op mijn hoede, maar de jongens bleken erg beleefd en bruisten van ideeën. Zo wilden ze in de buurt een kookwedstrijd houden, niet voor hun zelf maar voor de buurtbewoners. Ja het waren hangjongeren, maar toen ik ze beter leerde kennen, ging er een wereld voor me open. Allemaal personen met karakter, wensen en behoeften. Individuen op zoek naar hun toekomst. Jammer dat je dat zo moeilijk kan zien, wanneer ze in een groepje staan.

Niet alleen buurtbewoners, maar ook ouders kennen hun kinderen soms niet meer terug wanneer het pubers worden. Hun gedrag verandert. Ze willen zoveel verantwoordelijkheid en zelfstandigheid, maar kunnen ze dat al aan? Wat kunnen ze al wel en wat nog niet, en hoe zorg je ervoor dat de communicatie en jullie band versterkt wordt? Bel de Opvoeddesk voor meer informatie.

---

Nu al een week geen speen…!

…wij hadden dit succes niet direct verwacht…Vorige week zondag met Pasen ging mijn zoontje van ruim 2,5 jaar ‘s middags slapen bij opa en oma. Probleemloos zonder speen (want die hadden wij vergeten.) Wij dachten dit is het moment om Tim van ‘zijn speen in bed’ af te helpen.

Maandagochtend na het ontbijt hebben we hem verteld dat wij samen met hem de speen zouden gaan doorknippen, want Tim is een nu een grote jongen, hij slaapt bij opa en oma zonder speen! Vol trots kwam hij aanlopen en knipte samen met ons het tuutje van zijn speen af. Het tuutje hebben we weggegooid, de speen nog niet.

De eerste dagen riep Tim ‘(s)peen is kapot’ en accepteerde dit zonder probleem. Iedere keer liep hij weer even naar boven naar zijn speen, sabbelde eraan en gooide hem weer weg. Het alternatief had hij snel gevonden, hij is nu gek op zijn knuffels in z’n bedje. Het inslapen duurt nu wel iets langer, maar het gaat zonder huilbuien of geroep om zijn speen. Zijn ‘uitstapjes’ naar boven om zijn speen te halen, behoorde dinsdag al tot de verleden tijd. En nu een week later, hebben wij hem al een paar dagen niet meer over de ‘(s)peen’ gehoord!